Ωστόσο Mezmur ονομάζονται και τα σύγχρονα, πιο ελεύθερης μορφής, δοξαστικά τραγούδια, τα οποία η εκκλησία τους τα δέχεται, εντάσσοντας τα μάλιστα στο τελετουργικό της, και στο οποίο οι γυναίκες έχουν μια εξέχουσα συμμετοχή και παρουσία.
(Γενικά, στην Αιθιοπική εκκλησία οι ψάλτες είναι και ψάλτριες, η δε κραυγή «λι, λι, λι» με την οποία συχνά-πυκνά συνοδεύουν την υμνωδία προέρχεται από τη λέξη «αλληλούια» και αποτελεί έκφραση χαράς -και ουχί αλαλαγμό & οχλοβοή, όπως κάποιοι νομίζουν...)
Στην βάση αυτής της παράδοσης, και δεδομένου του ανεπτυγμένου θρησκευτικού τους αισθήματος, πολλοί Αιθίοπες (άντρες και γυναίκες) δημιουργούν όμορφα τραγούδια ως ένδειξη της πίστης και της αφοσίωσης τους. Οι συγκεκριμένοι "αοιδοί" ("ψάλτες", "τραγουδιστές" ή όπως αλλιώς ...) ονομάζονται Zemarit -όταν πρόκειται για γυναίκες, και Zemari -όταν πρόκειται για άντρες.
Το κατεξοχήν μουσικό όργανο των Mesmur είναι η Begena, έγχορδο που ανήκει στην οικογένεια της λύρας. Σύμφωνα με την προφορική παράδοση ο Menelik (πρώτος αυτοκράτορας της Αιθιοπίας) έφερε το όργανο στην περιοχή από το Ισραήλ, το οποίο λέγεται ότι έπαιζε ο Δαβίδ (βλέπε: Δαβίδ & Γολιάθ) για να κατευνάζει τα νεύρα του βασιλιά Σαούλ και να τον θεραπεύσει από την αϋπνία. Η πραγματική του προέλευση παραμένει αμφίβολη, αν και στα τοπικά χειρόγραφα απεικονίζεται ήδη από τις αρχές του 15ου αιώνα. Πάντως, η ομοιότητα του με την "Harp of King David", αυτή που αποκαλούμε και "Λύρα της Μεγιδδώ", είναι αρκετά μεγάλη (αν όχι στον παραγόμενο ήχο τουλάχιστον στην μορφή και πιθανόν & στην κατασκευή).
