Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

The Beaters - Harari / ... μέσω του ElecticJive Blogspot !!!

Στα μέσα τις δεκαετίας του 70 η Ζιμπάμπουε ( Zimbabwe) ονομαζόταν ακόμα Ροδεσία, η πρωτεύουσα της Harare έφερε το όνομα Salisbury, και η AfroRock μπάντα Harari, από την Νότια Αφρική, ήταν γνωστοί ως "The Beaters".
"Harari" ονομάζεται επίσης και ένα τραγούδι των τελευταίων, που έδωσε και τον γενικό τίτλο στο 4o LP τους (κυκλοφόρησε το 1975). Λέξη κλειδί, που έμελλε να γίνει το "υποκοριστικό" του γκρουπ και τέλος το επίσημο όνομα του. Το συγκεκριμένο κομμάτι (από τα ομορφότερα που άκουσα τελευταία, χάρη στο καλό blog  electricjive) είναι αφιερωμένο στους κατοίκους του Δήμου του Salisbury, και γράφτηκε (μάλλον) κατά την διάρκεια μιας περιοδείας των Beaters στην Ροδεσία.
                                                                                                                            LINER NOTES:
Africa's most incredible combination of Selby Ntuli, Sipho Mabuse and Alec Khaoli still remains a big question to some people who have seen them live. The group is very popular and loved by the people of Africa. Their creativity and originality had the audience in Rhodesia astounded. They toured Rhodesia last year for three months although they only intended being there for three weeks. They appeared live on T.V. The Beaters have composed a song 'HARARI' dedicated to the people of that town.



Το πότε έλαβε χώρα η αυτή η  ιδιαίτερα επιτυχημένη περιοδεία είναι ένα θέμα που παραμένει ανοιχτό. Οι περισσότερες πηγές μιλούν για το 1976, οι πληροφορίες όμως από τα "
Liner notes" αναφέρουν πως έγινε την προηγούμενη χρονιά από την κυκλοφορία του άλμπουμ, δηλ. το '74.  Επιπλέον, ο Sipho 'Hotstix' Mabuse  (ιδρυτικό μέλος του γκρουπ), σε συνέντευξη του στην Mail & Guardian την τοποθετεί στα 1973.  Όπως και να 'χει, οι 3 προγραμματισμένες εβδομάδες του "tour" έγιναν 3 μήνες, ενώ αρκετές ιστορίες θέλουν το γκρουπ να βοηθάει "λαθραία" και τον απελευθερωτικό αγώνα της Νοτίου Αφρικής, σε μιά περίοδο που μια αντίστοιχη κατάσταση επικρατούσε και στην Ροδεσία.
“We had intended to go to Zim for three weeks,”
αφηγείται ο Sipho Mabuse. “The struggle there was intensifying but most of the musicians were still influenced by Western rock. But then there was a [Congolese rhumba] group called OK Success, which was made up of exiled musicians from Zaire, playing in hotels. When we heard this music from them, we started thinking of people back at home. You know, there was this groundswell of black consciousness that was saying: ‘Black man, this is who you are, find your own identity, make your own music …’
Με την επιστροφή τους στην Ν. Αφρική και την κυκλοφορία του παραπάνω LP, που
έγινε διπλά χρυσός, όλοι άρχισαν να αποκαλούν την μπάντα με το όνομα Harari, το οποίο τελικά και υιοθέτησαν. Το ομότιτλο κομμάτι σίγουρα ξεχωρίζει, το άλμπουμ όμως περιέχει και άλλα όμορφα τραγούδια, όπως τα Push it On & Thiba Kamo.

Οφείλω φυσικά να προσθέσω και λίγα λόγια για το ίδιο το γκρουπ (δεν το έκανα στην αρχή), χωρίς να είμαι σε θέση να γνωρίζω διεξοδικά το θέμα. (Τα links, που έχω παραθέσει, δίνουν περισσότερες πληροφορίες). Oi "Beaters" δημιουργήθηκαν στα 1968, από τους Selby Ntuli (κιθαρίστα και ιδρυτή της μπάντας- αργότερα και κιμπορντίστα), Sipho Mabuse (στα κρουστά - αργότερα και στα πνευστά), Alec 'Om' Khaoli (μπάσο) και Monty 'Saitana' Ndimande (στην δεύτερη κιθάρα), ενώ ήταν ακόμα μαθητές στο γυμνάσιο του Σοβέτο. Με επιδράσεις από Beatles, Stones (που άκουγονταν κυρίως στο λευκό ραδιόφωνο), αλλά και τον ήχο της Stax, θα κυκλοφορήσουν 4 άλμπουμ με αυτό το όνομα: Πρόκειται για τα: Soul-A-Go-Go (1969), Bacon And Eggs (1970)  Mumsy (1974) και τέλος το Harari (1975).
Το 1978, παραμονές της εμφάνισης τους στις ΗΠΑ - μαζί με τον
Hugh Masekela, ο Selby Ntuli θα βρει πρόωρο θάνατο, και τα ηνία του γκρουπ  θα αναλάβει ο Sipho.
Το 1980, το άλμπουμ τους
Heatwave θα πουλήσει πάνω από 250.000 αντίτυπα.
Υπήρξαν η πρώτη μαύρη μπάντα που εμφανίστηκε στην κρατική τηλεόραση (SATV) το 1979, και επηρέασαν σημαντικά αρκετά γκρουπς, όπως οι Stimela & Sakhile, που άρχισαν να έχουν πλέον  αφρικανικά ονόματα. Θα διαλυθούν το 1982.
Στην συνέχεια ο Sipho "Hotstix" Mabuse θα έχει μια πετυχημένη "solo" καριέρα.
Κλείνω με ένα βίντεο από ένα ντοκιμαντέρ, που δεν ξέρω αν ολοκληρώθηκε ποτέ.
.....

Το link στο ElectricJive ελπίζω να "δουλεύει" ακόμα .... εδώ !

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Απογευματινές "Afro-Jazz" πινελιές ...


1. Momo “Wandel” Soumah: Afro Blue (LP: Matchowe -Guinea /1991)
2. Remi Kabaka: The Qest (LP: Black Goddess - OST /1978)
3. Gasper Lawal: Ajomasé (LP: Ajomasé / 1980)
4. Lumumba - Sing With The Birds (LP: Lumumba /1974)
5. Bob Ohiri and His Uhuru Sounds: Ariwo Yaa (LP: Uhuru Aiye /1985)
6. Ray Stephen Oche and his Matumbo: Ikwun Mokon-Qkoitiho (LP: Interpretation of the Original Rythm /1970)

7. Alfred Panou & Art Ensemble Of Chicago: Je suis un sauvage (7inch  /1970)
8. Bonga: Ghinawa (LP: Angola 74 /1974)
9. Batsumi: Lishonile (LP: Batsumi  /1974)

                   

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2012

Ο Lester Bowie συναντά τον Fela Kuti

Το 1977, μετά από μια περιοδεία στην Ευρώπη με τους Art Ensemble of Chicago, ο τρομπετίστας Lester Bowie αγοράζει ένα εισιτήριο χωρίς επιστροφή για την Νιγηρία, ικανοποιώντας μια παλιά του επιθυμία να επισκεφθεί την Αφρική. Θα φτάσει στο Lagos με 100 δολλάρια στην τσέπη, χωρίς επαφές, αποσκευές και χωρίς κανένα σχέδιο για το πως θα επιβιώσει. Η "τύχη" θα τον φέρει να συναντηθεί με τον Fela Kuti, για τον οποίον δεν γνώριζε τίποτα έως τότε, και να ζήσει μαζί του, σαν επίτιμος προσκεκλημένος, για περίπου 6 μήνες.
Σε όλο αυτό το διάστημα, και ως άτυπο μέλος των "Afrika 70",  ο Lester θα συνυπάρξει με τον Fela, τόσο στην σκηνή όσο και στο στούντιο. Απ' αυτήν την συνεργασία θα προκύψει το άλμπουμ “No Agreement / Dog Eat Dog", αλλά και το "ανεπίσημο" "Perambulator / Frustration" (έχει αναρτηθεί στο καλό blog Likembe, & μπορείτε να το βρείτε εδώ), ενώ δεν αποκλείεται η συμμετοχή του και σε κάποιες άλλες ηχογραφήσεις. Σύμφωνα με τις σημειώσεις της επανέκδοσης του "No Agreement" απο την MCA, ο Michael Veal , βιογράφος του Fela,  αναφέρει: " Bowie's playing during this period left an impression, influencing the subsequent trumpet playing in the Africa 70 band."
Στην συνέντευξη που ακολουθεί λίγο παρακάτω ο Lester Bowie μας μιλάει γι' αυτήν του την εμπειρία ...
     
Το 1978, και αφού έχει επιστρέψει απο την Νιγηρία, ο Lester θα ηχογραφήσει το 2LP “African Children”, για την ιταλική εταιρία Ηoro, στο οποίο θα συμπεριλάβει και ένα 20λεπτο tribute track για τον Fela Kuti. To "For Fela".  (Και ενώ το άλμπουμ δεν έχει επανεκδοθεί, είναι κρίμα που η συλλογή A Jazz Portrait, compiled by Gilles Peterson (2010), αφιερωμένη στην Horo, μας προσφέρει μια μικρή μόνο γεύση αυτού του κομματιού - 4:56min ..). Lester Bowie - trumpet / Arthur Blythe - alto sax / Amina Myers - piano, organ, vocal / Malachi Favors - bass / Phillip Wilson - drums.
    Lester Bowie - For Fela  

Και το 1987, μαζί με τους
"Art Ensemble of Chicago", θα ξανατιμήσει τον Fela, με την δική του (τους) εκδοχή για το "Zombie" (στο άλμπουμ "Ancient To The Future").
Art Ensemble of Chicago - Zombie.


◄●►◄●►◄●►◄ ● ►◄●►◄●►◄●►◄●►◄●►◄●►◄●►◄●►◄ ● ►◄●►

Αυτή η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Μean τον Οκτώβριο του 1999, ένα μήνα πριν το θάνατο του Lester Bowie. (εδώ)

LESTER BOWIE

by Jay Babcock

Ο Lester Bowie πέθανε στις 8 Νοεμβρίου 1999 από επιπλοκές που προήλθαν από καρκίνο του ήπατος. Ένας από τους πλέον σημαντικούς τρομπετίστες και συνθέτες της jazz, γνωστός και από την δουλειά του στον περιπετειώδη avant-garde θίασο που είχε το όνομα Art Ensemble of Chicago. Δυο μόλις μήνες πριν μπει στην μεγάλη μπάντα της ¨άλλης πλευράς» ο Lester μίλησε στον Jay Babcock από το σπίτι του στο Μπρουκλιν. Μοιράστηκαν μισό καρπούζι οι δυο τους, ενώ ο Lester μιλούσε για τις αναμνήσεις του από το ταξίδι του στη Νιγηρία το 1977…

Lester Bowie
:
Πάντα ήθελα να πάω στην Αφρική. Μαζί με τους Art Ensemble from Chicago, προσπαθούσαμε χρόνια. Μετά από μια πετυχημένη tour που κάναμε στην Ευρώπη, είχα τα απαραίτητα χρήματα για ένα εισιτήριο (one way) στη Νιγηρία, νομίζω πως είχα διαθέσιμα 100 δολάρια! Δεν ήξερα κανέναν εκεί, δεν είχα ιδέα για το τι μπορούσε να συμβαίνει.. Στο ξενοδοχείο που έμενα στο Lagos, ένας σερβιτόρος που ανακάλυψε ότι ήμουν χαμένος, μου είπε: «Νομίζω πως πρέπει να δεις τον Fela”. Του είπα πως δεν είχα ακούσει ποτέ ξανά αυτό το όνομα και μου λέει: « Πάρε ένα ταξί και πες στον οδηγό να σε πάει στον Fela. όλοι ξέρουν που είναι ο Fela” Το επόμενο πρωί, μπαίνω σε ένα ταξί και ζητώ από τον οδηγό να με πάει στον Fela. O τύπος με πάει σε ένα ξενοδοχείο, το Crossroads. Κατεβαίνω από το ταξί, έχοντας μαζί μου την τρομπέτα μου και κάποιες φωτογραφίες και δίσκους. Ξαφνικά έρχεται κοντά μου ένας μικροκαμωμένος τυπάκος και μου λέει: « Είσαι μουσικός;, τι όργανο παίζεις;» «Τρομπέτα» « ¨Α, πρέπει να είσαι βαρύς τύπος, μάγκας. Τι μουσική παίζεις; « Jazz» «Α, πρέπει να είσαι βαρύς τύπος, μάγκας τότε» « Είμαι λίγο βαρύς ναι..» « Τότε ήρθες στο σωστό μέρος» «Γιατί;» «Γιατί είμαστε η χειρότερη μπάντα στην Αφρική χεχε!» Ο Fela κοιμόταν. Ο τυπάκος με πάει σε ένα δωμάτιο και μου λέει πως θα τον ξυπνήσουμε. Ο Fela ξύπνησε και μιλήσαμε για πολύ λίγο. «Α, είσαι ο Lester Bowie από τους Art Ensemble from Chicago» «Ναι, αυτός είμαι». Μετά ζητάει από αυτόν τον τύπο ένα πικάπ και μια τρομπέτα. Ο δίσκος είχε rhythm section και έτσι ο Fela νόμιζε πως θα μπορούσαμε να παίξουμε με αυτό σαν συνοδεία. Έτσι και εγώ φύσηξα. Δεν ήξερα κανέναν εκεί και έπαιξα με την καρδιά μου! Μετά από λίγο, ο Fela φώναξε: ¨Σταμάτα! Να πάτε να φέρετε τις βαλίτσες του! Μετακομίζει μαζί μας».  Έτσι έγινε και έμεινα εκεί για έξι μήνες περίπου.
Έμεινα σαν επίτιμος προσκεκλημένος και μου έδειχναν τον ίδιο σεβασμό με τον Fela. Μου έλεγε: « Θα σου δείξω πώς να γίνεις Αφρικανός, Θέλεις να γίνεις Αφρικανός αρχηγός μπάντας; Θα σου δείξω πως.»  Και μου έδειξε!  Όταν μας έφερναν φαγητό, κανένας άλλος δεν μπορούσε να φάει μέχρι να τελειώσουμε εμείς. Αυτό εγώ δεν μπορούσα να το συνηθίσω, αλλά το έπαιζα cool και έλεγα πως είναι ΟΚ (γέλια). Επίσης μου είπε τα πάντα για τις γυναίκες του. Εκείνη την περίοδο είχε οκτώ γυναίκες. Και τότε εγώ μόλις είχα χωρίσει και πίστευα ότι θα μπορούσα να έχω πάνω από μια γυναίκα, το καλύτερο μου ήταν να έχω δυο γυναίκες μαζί!  Όμως μετά από την «συμβίωση» μου με τον Fela, αποφάσισα πως είναι πολύ προτιμότερο να έχεις μια! (γέλια).
«Έχεις πολλές γυναίκες» του λέω. « Και για να μπεις στον κόσμο της jazz θέλει χρόνο. Δεν μπορείς να χάνεις τη μέρα σου σε καυγάδες για το τι θα φορέσει η μια και η άλλη και για το ποιο αμάξι θα οδηγήσει. Πρέπει να εξασκηθείς για να παίξεις jazz.» Ο Fela είχε τριγύρω του καμία πενηνταριά άτομα και σαν αρχηγός τους, ήταν υπεύθυνος για όλους αυτούς. Έπρεπε να λύσει ΟΛΑ τους τα προβλήματα. Επίσης δεχόταν συνέχεια ανθρώπους που ζητιάνευαν στο δρόμο και του ζητούσαν χρήματα και όλα αυτά συνέβαιναν ενώ εγώ και ο Fela είχαμε καθίσει κάτω για μια σοβαρή συζήτηση, περιτριγυρισμένοι από καμία δεκαπενταριά άτομα, ενώ κόσμος μπαινόβγαινε όλη την ώρα! Πάντα είχε μια αυλή γύρω του, ήταν σαν αρχηγός του χωριού. Μου έλεγε ότι τον βοηθούσα πολύ με τη μουσική μου και εγώ ήμουν συνεχώς μαζί του. Ακόμα και στο δικαστήριο τον συνόδευα πολλές φόρες όταν είχε μπλεξίματα. Είχαν κάψει το σπίτι του, είχαν κάψει την κλινική που είχε ιδρύσει για δωρεάν περίθαλψη στους άπορους .Δεν ξέρω αν τον κυνηγούσαν εκείνη την περίοδο, αλλά ξέρω πως ήταν πολύ πληγωμένος.
Ερώτηση:
Αυτούς τους έξι μήνες που μείνατε μαζί, έπαιξε σε κάποιο live?
Lester Bowie: Έπαιξε αρκετές φορές στην αυλή του ξενοδοχείου που μέναμε. Εκείνο το διάστημα κάναμε αρκετή δουλεία στο studio. Βεβαία τον περισσότερο καιρό, γυρίζαμε συνεχεία. Όλα ήταν ξαφνικά. Μου έλεγε: “Lester, έχεις όρεξη να παίξουμε απόψε;;» Είχε ένα λεωφορείο, έβαζε μέσα 30 άτομα μπαίναμε και εμείς και πηγαίναμε σε ένα άγνωστο μέρος, σε ένα κλαμπ. Ο ιδιοκτήτης μας έβαζε όλους μαζί σε ένα μεγάλο τραπέζι και ήταν όλα σούπερ. Όλα τα μέλη της μπάντας του ήταν σπουδαίοι τύποι. Μου φέρθηκαν πολύ καλά και γυρίζαμε παντού, παίζαμε συνέχεια. Διαφορετικές καταστάσεις, διαφορετικοί χαρακτήρες, περίεργοι μάγκες όλοι τους, κάναμε όλη την ώρα τζαμαρίσματα και πρόβες
Ερ.
: Τι ακριβώς μάθατε;
Lester Bowie: Είναι πολύ σημαντικό να μπορέσεις να προσαρμόσεις όλα όσα ξέρεις στο τι παίζεται ΤΩΡΑ, και να μπορέσεις να δεις τι είναι λειτουργικό κα τι όχι. Κάθε φορά που παίζεις με διαφορετικές συνθήκες, διευρύνονται οι ορίζοντες σου. Έπαιξα κάτω από πολλές και διαφορετικές καταστάσεις, Έπαιξα μέσα σε λεωφορείο. Πέρναγε μια μηχανή, ένα μωρό έκλαιγε… όλα αυτά σε μαθαίνουν να μπορείς να λειτουργείς με πολλούς διαφορετικούς ήχους, όλα έχουν να κάνουν με τον ήχο. Δεν μπορείς να κάνεις bebop κολπάκια με τα χείλη σου, ενώ την ίδια στιγμή περνάει από δίπλα σου στην Εθνική ένα τεράστιο φορτηγό, πρέπει να μπορέσεις να παίξεις κάτι το οποίο θα λειτουργήσει χάχα . Πολλές φόρες ο Flea και εγώ αλητεύαμε. Όμως, τον ενδιέφερε πολύ η μουσική, ήταν φανατικός της jazz χαχα του άρεσε η jazz….Όπως είπα, με είχε ακούσει και πριν γνωριστούμε, οπότε τον περισσότερο καιρό, μιλούσαμε για μουσική και τις διακλαδώσεις της. Τι συνεπάγεται, τι σημαίνει… Ποια είναι η χρησιμότητα της…Εγώ πάντα πίστευα ότι η τέχνη είναι λειτουργική. Δεν είναι κάτι που μπαίνει σε μουσεία , πρέπει να έχει λειτουργική σχέση με τον κόσμο. Επιμορφωτική χρήση, θεραπευτική χρήση , αυτή είναι και πρέπει να είναι η λειτουργία της μουσικής.. Πρέπει να ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ η μουσική. Όχι μόνο σαν διασκέδαση. Δεν λέω ότι η μουσική δεν είναι διασκέδαση, η μουσική είναι τα ΠΑΝΤΑ: Διασκέδαση, θρησκεία, πολλά πράγματα. Κάπως έτσι λοιπόν ήταν οι συζητήσεις μας με τον Fela. Είχαν να κάνουν με την πνευματική πλευρά της μουσικής, τι ενώνει τόσα διαφορετικά είδη.. Λέμε «Σπουδαία Μαύρη μουσική» Νομίζω ότι η μαύρη μουσική είναι η μόνη μουσική που μπορεί να υποδιαιρεθεί σε δέκα υποκατηγορίες και κάθε τέτοιο τμήμα της, αποτελεί ένα συγκλονιστικό είδος μουσικής, με καταλαβαίνεις;;
Ερ.: Πως ήταν να βρίσκεται κάποιος στο στούντιο με τον Fela;
Lester Bowie: Όταν ο Fela ήταν στο στούντιο, κάναμε πρόβα στα κομμάτια, ή τα ηχογραφούσαμε. Ήταν πολύ σοβαρός στην σχέση του με τη μουσική και αυτή του η στάση με έκανε να τον σεβαστώ ακόμη περισσότερο, Έπαιζε αρκετά μέρη στο Hammond , η στα keyboards. Έγραφε κάτι έτσι, για δικούς του λόγους, αλλά μετά από λίγο πήγαινε να το παίξει. Πάντα έφτιαχνε τα τραγούδια μας στο στούντιο. Έγραφε ένα μέρος και πήγαινε στα πνευστά και έδινε οδηγίες. Μετά τα έπαιζε στα keyboards. Εγώ έκανα ότι μου έλεγε. Αν όμως έκανε κάποιες υποδείξεις , του έκανα και εγώ, αλλά σε γενικές γραμμές είχαμε τους ίδιους κώδικες. Όταν δουλεύω δουλεύω, όταν παίζω παίζω. Όταν κάνουμε δίσκο, κάνουμε δίσκο. Έτσι τα πηγαίναμε καλά
Ερ.
: Γιατί φύγατε;
Lester Bowie: Μετά από εφτά μήνες, άρχισα να έχω ισχυρές ημικρανίες. Οκτώ σύζυγοι, όλοι αυτοί οι παρατρεχάμενοι γύρω από τον Fela, αστυνομία, στρατός παντού…Όταν μου πρότειναν ευγενικά ότι έπρεπε να φύγω, ήμουν ήδη έτοιμος χάχα! Εν τω μεταξύ ο κόσμος ρωτούσε. «Ποιος είναι εκείνος ο τύπος από τη Νέα Υόρκη; Μάθαμε ότι δημιουργεί φασαρίες,. Καλό θα είναι να φύγει από την πόλη» ε, έφυγα! Δεν ήθελα να καταλήξω σε κάποια φυλακή της Νιγηρίας. Και για να το κάνω, έπρεπε να δωροδοκήσω και κόσμο, -έτσι είναι, είναι μεγάλη η διαφθορά εκεί- έπρεπε να δώσω 50 δολάρια σε έναν τύπο με στολή στο αεροδρόμιο, μόνο και μόνο για να κάνω κράτηση της πτήσης μου! Αργότερα, κάποιος μου έδωσε μια κασέτα με μερικά παιδιά από εκείνη τη μπάντα. Και εκείνα τα παιδιά, έπαιζαν όπως εγώ, ειδικά ο τρομπετίστας .. έπαιζαν δικά μου πράγματα… Όντως περάσαμε καλά…
Όταν ο Fela ήρθε στη Νέα Υόρκη, έκανα προσπάθειες να τον δω…. 

Ερ.: Ο Ginger Baker είπε πως ο Fela είχε μεγάλη αίσθηση του χιούμορ..
Lester Bowie: Ναι, έτσι είναι!
Ερ. : Κυκλοφορούσε πάντα με τα σώβρακα ε;;….
Lester Bowie : Ναι, με τα σώβρακα, καπνίζοντας εκείνους τους τεράστιους μπάφους χαχα…

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

Μικροί Ethio-εθισμοί ...

Επειδή έχω αμελήσει λίγο το blog αυτές τις μέρες, αποπειράθηκα να κάνω ένα μικρό mix (είναι το πρώτο μου - δείξτε λίγη επιείκεια), προκειμένου να αναθερμάνω κάπως την σχέση μου με αυτό, αλλά και με όσους φίλους το παρακολουθούν.
Έχει λοιπόν να κάνει (το mix) με μια νέα σκηνή που, παράλληλα με αυτό που αποκαλούμε "Afrobeat Revival",  έχει αρχίσει να διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια, κυρίως από μουσικές κολεκτίβες που αναβιώνουν, πειραματίζονται ή "ανασκευάζουν" τον 'ethio' ήχο, και την οποία βρίσκω αρκετά ενδιαφέρουσα.
Οι Ελβετοί Imperial Tiger Orchestra, οι Γάλλοι Arat Kilo, Le Tigre (des Platanes) & Akalé Wubé, οι Αιθίοπες Samuel Yirga (μέλος επίσης των Dub Colossus) & Danny Mekonnen (με τους Debo Band απο το Boston) και οι Asmara All Stars απο την Ερυθραία είναι μερικά μόνο από τα ονόματα αυτής της μουσικής κίνησης, ή "μόδας" αν θέλετε. Παραθέτω και ένα link με κάποιες Ευρωπαϊκές "Ethio Jazz" κυκλοφορίες.

1. Imperial Tiger Orchestra - Yefikir Woha Timu / 2. Asmara All Stars -  Ykre Belni (feat. Temasgen Yared) / 3. Arat Kilo - Babur part.1 (feat. Socalled) / 4. Le Tigre (des Platanes) - Tche Belew / 5. Debo Band - Akale Wude (trad.) / 6. Akalé Wubé - Régale  / 7. Samuel Yirga - The Blues for Wollo